Metoda ośrodków pracy

skierowana jest do dzieci niepełnosprawnych intelektualnie została tak skonstruowana, że działania dydaktyczne są uzupełniane oddziaływaniami rewalidacyjnymi.

W swojej metodzie autor opierał się na rozwoju psychicznym dziecka i jego najważniejszych potrzebach, do których zaliczał również potrzebę działania. W procesie opanowywania wiedzy o świecie, w tym o zjawiskach przyrodniczych i społecznych. Proces nauczania przebiegał według następującego schematu: obserwacja, kojarzenie w czasie i przestrzeni oraz ekspresja.

Metoda ośrodków pracy treści nauczania czerpie przede wszystkim ze środowiska społeczno – przyrodniczego, obejmującego takie działy tematyczne jak:

  1. pory roku i związane z nimi zmiany w przyrodzie oraz zajęcia przyrodnicze,
  2. w szkole i w klasie, otoczenie szkoły, droga do szkoły,
  3. rodzinny dom dziecka, życie w rodzinie, mieszkanie,
  4. rodzinna miejscowość i okolice, urzędy, zajęcia ludzi, zabytki,
  5. tematyka okolicznościowa związana ze świętami i innymi aktualnymi wydarzeniami.

W oparciu o przedstawione zagadnienia program pracy jest tak konstruowany, aby treści w nim zawarte były stopniowo rozwijane i uzupełniane na kolejnych etapach edukacyjnych.

Galeria